TIEL - Als de burgemeester op vakantie is, dan neemt normaal één van de locoburgemeesters haar taken over. Maar dat is doorgaans een wethouder en die heeft Tiel op dit moment niet. Wie wordt dan burgemeester? Raadslid Peter Elferink.
“De burgemeester heeft een lijsje afgelopen: wie is beschikbaar?” zegt Elferink. Hoewel daar protocollen voor zijn – het langstzittende raadslid of de plaatsvervangend voorzitter kan bijvoorbeeld naar voren worden geschoven – is het een zware vraag om aan iemand voor te leggen.
Altijd beschikbaar “Je moet 24/7 beschikbaar zijn. Toen kwamen ze bij mij uit”, zegt de 72-jarige Elferink. Hij had er wel zin in, was zelfs erg nieuwsgierig. Niet naar het bezoeken van jubilarissen en dat soort zaken. Daar vindt hij zichzelf niet geschikt voor. Maar hoe zat het met de “minder zichtbare kant” van het burgemeesterschap?
“We weten dat het college wordt voorgezeten door de burgemeester, dat ze het presidium voorzit, dat ze bij allerlei openingen is – je kan het zo gek nog niet bedenken”, zegt Elferink. “Maar wat wij eigenlijk veel minder weten is wat er zich In de hoofdportefeuille van de burgemeester veiligheid en openbare orde afspeelt.”
Zware dossiers Hij voelde zich in de twee weken dat hij burgemeester was op zijn wenken bediend. Een keer werd hij zelfs uit bed gebeld, vertelt hij.
“In de eerste week dat ik feitelijk zeg maar in functie was, waren er drie gevallen van gedwongen opname bij de GGZ, waaronder één in het midden van de nacht”, zegt Elferink. Je hebt dan een gesprek met een psychiater over de cliënt. Je moet in een systeem inloggen, waar je de medische historie kan inzien.”
Op basis van al die informatie moet je een beslissing nemen. “Daar kun je niet mee wachten tot de volgende ochtend. Ergens in een ziekenhuis of waar dan ook zitten mensen met iemand die in psychotische sferen zit en gedwongen een opname moet krijgen.”
Wat je niet weet Het zijn flinke verantwoordelijkheden. Elferink voelde zich vooral geconfronteerd met alles dat hij niet weet. Hij is geen psycholoog, geen forensisch expert of politieagent. Hij moest er dus op vertrouwen dat het oordeel van de experts klopte.
“Als er nog teveel hiaten in zouden zitten, dan kun je zo’n geval terug verwijzen”, zegt hij. “Maar dat was hier niet het niet het geval. Ik bedoel, als iemand op de intensive care ligt, dan hoef je daar niet te lang over na te denken.”
Boa's Een ander dossier dat hij interessant vond, was de buitengewoon opsporingsambtenaren (boa’s). “Toen ik in functie kwam is er ook wel redelijk veel gevraagd over boa's – denk aan overlast van fatbikes en dergelijke.”
Hij wist wel het een en ander over de boa’s in Tiel. Bijvoorbeeld dat ze per 1 juli weer ‘terug zijn’ bij de gemeente, na in dienst te zijn geweest bij de AVRI. “We hebben ooit een in het verleden geld beschikbaar gesteld om uitbreiding te realiseren. Maar hoe zit dat nu?”
De fijne details Nu weet hij er meer van. Hij ratelt af: er zijn er twaalf, die zeven dagen in de week in twee diensten in tweetallen de straat opgaan. Leerplichtambtenaren vallen daar niet onder. En ze gaan over ‘fluide jongerengroepen’, ondermijning, dat soort zaken.
“Maar er is ook de acute inzet. Ik heb twee machtigingen voor binnentreden in een woning ondertekend. Vervolgens is men ’s ochtends vroeg binnengetreden in die woningen om te kijken of er illegaal bewoond werd.” Daarbij is de politie betrokken, benadrukt Elferink, maar óók de boa’s. En de woningcorporatie.
“Zo zie je ineens wat er aan de achterkant gebeurt”, zegt hij. Precies wat hij wilde.
Geen ambities Voor Elferink blijft het bij een interessante inkijk en een bijzondere ervaring, die weinig in Nederland voorkomt. “Ik heb genoten van de ervaring, maar wat waar je minder van geniet is dat je aan de beetje aan de zwarte randjes van de samenleving zit, met die portefeuille.”
Een nieuwe carrière als burgemeester ambieert hij dan ook niet. “Nee, ik ben 72 jaar oud, ik ga dat niet doen”, lacht hij. Maar raadslid, dat blijft hij dolgraag. “Ik hou niet van tuineren, dus achter de geraniums zitten zit er bij mij niet in.”
