KEDICHEM - Donderdag is patatdag in Kedichem. Dan staat Jenneke van Maanen (55) met haar snackmobiel tegenover de speeltuin. Maar drie maanden geleden werd Jenneke oma. En dat is slecht nieuws voor de Kekummers, want voor de kleine spruit bouwt Jenneke een dagje af.

"Jenneke, wat hoor ik nou? Ben je volgende week voor het laatst?" vraagt Cor. Jenneke haalt verontschuldigend haar schouders op, maar er verschijnt ook een brede lach op haar gezicht. "Soms moet je keuzes maken", zegt ze terwijl ze een foto van kleinzoon Cas tevoorschijn tovert op haar telefoon.

"Ik kom binnenkort wel door Kedichem fietsen met 'm", zegt Jenneke. "Dan laat ik 'm aan iedereen zien. Dan zeg je: ah, nu snap ik het." Cor, met een klein lachje: "Nou ja, vooruit dan."

Kedichem heeft pech. Het is het enige dorp dat Jenneke schrapt uit haar programma. Op woensdagen blijft ze te vinden tegenover de Spar in Heukelum en op vrijdagen tegenover de kerk in Asperen. "Maar met een dagje minder wordt het toch net iets losser. Want je weet hoe het gaat, hé. Voor je het weet is het: ma, wil je even dit, kan je dan even op Cas passen?"

Verjaardagscadeau
Vijf jaar geleden kreeg Jenneke een splinternieuwe frietwagen cadeau van haar man. Voor haar vijftigste verjaardag. "Ik voelde me de koning te rijk", blikt ze terug. "Daar heb ik de krant nog mee gehaald", vertelt ze aan RTV Utrecht.

Een KvK-nummer en drie standplaatsvergunningen verder kon het feest beginnen. Bij een vriendin met een grote tuin draaide ze een proefdag voor vrienden, familie en kennissen. Het bleek een succes. Sindsdien kan Jenneke de snackmobiel niet meer uit haar leven wegdenken.

Ze gaat er zelfs mee op vakantie. "De koelkast en diepvries zitten erin, dus ik kan eten", laat ze zien. "Er gaat een waterkoker mee. Fietsen erop." Is de geur dan geen probleem? "Nee hoor, want we slapen in de voortent. Dat is wel echt heel leuk, hoor."

Biljartfeest
De snackmobiel helemaal wegdoen voor de komst van haar nieuwste familielid kan ze dan ook "niet over haar hart verkrijgen". Teleurgestelde Kekummers, zoals Cor, vertelt ze dan ook graag in welke dorpen ze te vinden blijft.

"En we zien elkaar ook nog bij het biljartfeest in oktober", herinnert ze Cor. Cor knikt instemmend.

Stroom aftappen van de buren
Terwijl medewerker Lotte (18) een frietje zonder zout en een twijfelaar (acht minisnacks, "voor als je twijfelt") opneemt, gooit Jenneke de bestelling de frituur in. Lotte komt ook uit Leerdam, maar haar opa en oma wonen naast Jennekes standplaats in Kedichem. Handig, want daar krijgen ze een kop koffie en kunnen ze de stroom aftappen.

"Het is echt zo'n dorp, hé", zegt Jenneke. "Heel sociaal allemaal." Kees en Richard, de vader en zoon die net het patatje en de twijfelaar bestelden, kunnen zich daar in vinden. "Dat Jenneke vertrekt is wel jammer hoor, zo'n vertrouwd gezicht", zegt Kees. "Geen patat meer."

Een patatje vinden in Kedichem is namelijk zo makkelijk nog niet. "In Dorpshuis De Stoof kun je ook een patatje halen", bedenkt Richard zich. "Maar die gaan ook dicht voor de zomer. Want Robert moet weer een week naar de camping."

Vlaggen halfstok
Terwijl Lotte de bestellingen inpakt in bakjes en papieren zakjes, bespreekt patat-etend Kedichem de laatste actualiteiten. Het regeringsvliegtuig van Donald Trump komt voorbij, de oorlog in Oekraïne, en wat er allemaal wordt gedaan met ons belastinggeld. "Niet te veel zorgen over maken hoor", is het advies van Jenneke. "Is slecht voor je hart."

Volgende week staat ze er echt voor het laatst. "Hoeveel vlaggen neem je mee, of moet ik die zelf meenemen?", vraagt Cor. "Dan hang ik ze halfstok."

Kees en Richard betwijfelen hoe lang ze wegblijft. "Wie weet, als d'r kleinzoon wat ouder is, dat ze dan op donderdag gewoon weer terugkomt", zegt Kees. "We zeggen gewoon tot ziens."