AMEIDE - Toen Annemarie van der Grijn tweeëntwintig jaar oud was, kreeg ze van haar ouders geld om iets bijzonders te kopen. Haar keuze viel op een Nikon spiegelreflexcamera. Niet zomaar een camera, maar één waarmee ze kon spelen met scherpte en diepte. Op dat moment had ze nog geen idee dat die aankoop het begin zou zijn van een hobby die inmiddels een onmisbaar onderdeel van haar leven is geworden.

In haar parttime baan in de grafische sector kan ze haar creativiteit niet altijd kwijt. Fotografie werd daarom haar uitlaatklep. Al snel ontdekte ze dat het haar niet zozeer om het perfecte plaatje ging, maar om iets veel belangrijkers: het verhaal achter de foto.

Niet poseren, maar beleven
Annemarie ziet zichzelf eerder als documentair fotograaf dan als traditionele fotograaf. "Een foto moet een verhaal vertellen", zegt ze. "Niet alleen het mooie moment, maar alles wat daaromheen gebeurt."

Dat zie je bijvoorbeeld tijdens een familieshoot. Natuurlijk maakt ze de bekende groepsfoto, maar haar aandacht gaat net zo goed uit naar de kleine momenten tussendoor. Opa die nog snel het speelgoedautootje van zijn kleinzoon opraapt voordat iedereen gaat poseren. Een spontane lach. Een blik tussen twee mensen die elkaar al jaren kennen. Juist die onbewaakte momenten maken een herinnering compleet, legt Annemarie uit.

Ook bij bedrijven zoekt ze het verhaal achter de schermen. Niet alleen het eindproduct is interessant, maar juist de mensen en het proces dat eraan voorafgaat.

Juist de kleine dingen blijven waardevol
Misschien wel het meest bijzondere werk doet Annemarie tijdens uitvaarten. Hoewel dat nog niet vaak voorkomt, ervaart ze hoe waardevol zulke foto's later kunnen zijn. 

"Na een overlijden leef je in een roes. Er moet zoveel geregeld worden dat je veel momenten niet bewust meemaakt. Juist die kleine dingen leg ik vast. Achteraf helpen die beelden vaak bij de verwerking."

Daarbij probeert ze de werkelijkheid zo eerlijk mogelijk weer te geven. Een prullenbak die storend in beeld staat tijdens een loveshoot, haalt ze weg. Maar een boodschappentas of rommelige tafel tijdens een dailylifeshoot blijven zichtbaar. "Ik maak het niet mooier dan het is. Het echte verhaal is al mooi genoeg."

Van Ameide naar Vianen
Annemarie werd geboren en groeide op in Ameide. Inmiddels woont ze alweer veertien jaar in Vianen, maar haar band met haar geboorteplaats is nooit verdwenen. Begin dit jaar reisde ze met een vriendin naar Marokko. Even weg, nieuwe indrukken opdoen.

Maar wie creatief is, staat nooit echt uit. Tijdens die reis ontstond een nieuw idee. Waarom niet een keramische stedentegel maken die het karakter van Ameide – of zoals veel inwoners nog altijd zeggen: Termei – laat zien?
 
Een ode aan Termei
Eenmaal thuis vroeg ze familie en bekenden welke plekken volgens hen écht bij Ameide horen. De antwoorden vormden samen het uitgangspunt voor haar ontwerp. De kerk met het ooievaarsnest, de meelfabriek, de kersenplukker en andere herkenbare beelden kregen een plek op de tegel.

Annemarie fotografeerde de locaties zelf en werkte het ontwerp vervolgens samen met StoryTiles uit. Dat bleek een nauwkeurig proces van bijna drie maanden, waarin het ontwerp stap voor stap groeide naar het uiteindelijke resultaat.

Positieve reacties
Onlangs was de beperkte oplage eindelijk klaar. De reacties verrasten haar. Niet alleen mensen die al hun hele leven in Ameide wonen zijn enthousiast, ook jongere inwoners herkennen de trots op hun dorp in het kleine kunstwerk.

Voor Annemarie voelt de tegel vooral als een tastbare herinnering aan de plek waar haar eigen verhaal begon. Tijdens de Paardenmarkt is de tegel nog een laatste keer te koop. Daarna, denkt ze, is het project afgerond. 

Maar wie haar verhaal kent, weet inmiddels één ding zeker: creatieve ideeën laten zich bij Annemarie niet lang tegenhouden. Meer informatie over Annemarie is te vinden op haar website.