HAGESTEIN - Vraag in Hagestein naar Kees de Leeuw en de kans is groot dat iedereen weet over wie je het hebt. Maar minstens zo bijzonder is dat Kees zelf ook ontzettend veel mensen kent. Niet oppervlakkig, maar vaak met hun familiegeschiedenis, herinneringen en verhalen erbij. Al jarenlang verdiept hij zich in de geschiedenis van het dorp, de Hagesteinse families, oude gebouwen en bijzondere gebeurtenissen uit het verleden. Als geboren en getogen Hagesteiner heeft Kees een grote liefde ontwikkeld voor alles wat met zijn dorp te maken heeft.

Een passie geboren in het archief
Die passie begon al op jonge leeftijd, toen hij voor zijn MTS-opleiding een scriptie moest schrijven over een oud gebouw. Internet bestond nog niet, dus hij was aangewezen op de bibliotheek en het archief, dat destijds gevestigd was in het gemeentehuis van Vianen.

Voor zijn onderzoek vroeg hij informatie op over de katholieke kerk in Vianen, een historisch gebouw ontworpen door een bekende architect. Tijdens dat speurwerk in het archief gebeurde er iets wat hij zelf waarschijnlijk toen nog niet kon vermoeden: daar ontstond zijn levenslange passie voor het verzamelen van historische informatie. Na het behalen van zijn diploma bleef het archiefwerk trekken. Dit keer richtte hij zijn aandacht op Hagestein.

Van molenfoto's tot een schat aan verhalen
Zijn zoektocht begon met foto's van de molen in het dorp. Via een achternicht van de familie van de molenaar kreeg hij niet alleen molenfoto's in handen, maar ook een bijzondere afbeelding van een onafhankelijkheidsfeest in Hagestein. Vanaf dat moment ging het snel. In de jaren die volgden verzamelde hij honderden foto's en later ook talloze ansichtkaarten.

Maar Kees verzamelde meer dan alleen beelden. Hij wist dat de verhalen achter de foto's minstens zo belangrijk waren. Daarom stapte hij regelmatig binnen bij bewoners van het toenmalige Batenstein die oorspronkelijk uit Hagestein kwamen. De oudere generatie beschikte immers over een schat aan kennis, herinneringen en anekdotes. Kees luisterde aandachtig en noteerde alles wat hij hoorde.

Een boek dat een dorp verbond
Zijn inzet bleef niet onopgemerkt. In 2002 vierde de Meester Vosschool haar 25-jarig bestaan. De school had een oproep gedaan voor oude klassenfoto's, maar dat leverde nauwelijks materiaal op. Uiteindelijk kwam men terecht bij Kees. De vraag was of hij foto's kon vergroten en voorzien van namen voor een tentoonstelling tijdens de reünie.

Kees zag direct mogelijkheden. Als er voldoende belangstelling zou zijn, stelde hij voor om een boek samen te stellen met alle beschikbare foto's. Dat boek zou tijdens de reünie kunnen worden uitgebracht. De belangstelling bleek enorm. Hoewel een fout bij het inbinden voor vertraging zorgde, werden uiteindelijk zelfs meer exemplaren geproduceerd dan oorspronkelijk gepland. Het boek verscheen vlak voor Sinterklaas en bleek een geliefd cadeau: de volledige oplage was in korte tijd uitverkocht.
 
De verhalen van de oudste generatie

Inmiddels is zijn verzameling uitgegroeid tot veel meer dan foto's en ansichtkaarten. Kees richt zich vooral op het vastleggen van informatie van de oudste generatie inwoners. Zijn doelgroep? De 80-plussers. Niet zonder reden. "Van hen moet je nu de verhalen verzamelen," vindt hij. "Dat is de generatie waarvan de kennis en herinneringen als eerste verloren dreigen te gaan."

Ook genealogie heeft zijn bijzondere interesse. In een stamboomprogramma houdt hij gegevens bij van Hagesteinse gezinnen tussen 1600 en 1900. Daarnaast bezit hij inmiddels tientallen schrijfblokken en notitieboeken vol aantekeningen, interviews, feiten en historische gegevens.

Dromen van een eigen geschiedenisboek
Tegenwoordig maken privacyregels het lastiger om historische foto's met namen openbaar te publiceren. Dat is jammer voor de vele lezers die genieten van de verhalen die Kees nog altijd schrijft. Vier keer per jaar verschijnen zijn bijdragen in een lokaal Hagesteins krantje, waarin hij het verleden van het dorp tot leven brengt.

Natuurlijk droomt Kees ervan om ooit alles in een boek vast te leggen. Maar dat is een enorme klus. Naast een fulltime baan, zijn gezin en diverse vrijwilligersactiviteiten – onder andere binnen de kerk – ontbreekt het hem voorlopig aan tijd om zo'n omvangrijk project te realiseren.

Oog voor de toekomst van Hagestein
En hoe kijkt deze liefhebber van het verleden naar de toekomst van Hagestein? Positief en realistisch. Hij ziet dat veel jongeren die in het dorp opgroeien, er later ook graag willen blijven wonen. Daarom begrijpt hij dat uitbreiding noodzakelijk is. "Als we willen dat jonge Hagesteiners hier kunnen blijven wonen, zullen er ook woningen bij moeten komen."

Dankzij mensen als Kees de Leeuw blijft de geschiedenis van Hagestein niet alleen bewaard, maar ook levend. Zijn verzameling foto's, documenten, familieverhalen en herinneringen vormt een unieke schatkamer voor huidige én toekomstige generaties.