TIEL - De in Culemborg woonachtige kunstenares Corry Zaagsma exposeert haar werken in Ziekenhuis Rivierenland in Tiel. Tot eind oktober vallen er ruim dertig kunstwerken te bezichtigen. “De opbrengst van eventuele aankopen gaat voor 75% naar Stichting Ouderenzorg voor Moldavië (SOM).“
 
De stichting Ouderenzorg voor Moldavië is een initiatief van mensen uit de wijk waar Corry woont. Zelf heeft ze niet zo veel met Moldavië. “Het is een beetje een vergeten landje. Mensen leven daar in krotten. Ik vind het wel heel mooi dat een groot deel van de opbrengst daar heengaat. Want wat moet ik verder met al die schilderijen en het geld?”
 
Echte hulp
Corry heeft liever dat de opbrengst van de verkoop van haar schilderijen op een plek terechtkomt bij mensen die het echt kunnen gebruiken. “Liever dan naar het directeurssalaris van een Nederlandse goede doelenorganisatie.” Voor geïnteresseerden in een schilderij wijzen de stickers op de zijkant van het werk naar de (richt)prijs. “Overleg is altijd mogelijk.”
 
De prijslijst hangt in de vitrine in de gang naast de balie van Orthopedie, waar ook enkele kleinere werken in staan te pronken. “Het is inderdaad ironisch dat ik met mijn achternaam ‘Zaagsma’ naast de afdeling Orthopedie sta”, zegt Corry. “Het is een gewone Friese naam. Ik ben nog nooit in Friesland geweest in de 83 jaar dat ik leef. Daar moet ik hoognodig nog eens naartoe.”

Ik ben een sociaal mens en wil graag wat nalaten aan de gemeenschap

Sociaal mens
De Culemborgse kunstenares werkt voor verschillende goede doelen. “Ik ben een sociaal mens en wil graag wat nalaten aan de gemeenschap”, zegt ze hierover. “Ik werk ook bij de Culemborgse kringloopwinkel Bartje als vrijwilligster. Graag doe ik wat voor mijn medemens, want ik houd van mensen. Toen ik in Rotterdam woonde deed ik ook altijd wat voor zwervers. Och, het is de aard van het beestje.” 
 
Rode draad
Kunst is de rode draad van Corry’s leven. Ze heeft een grenzeloze fascinatie voor verwondering, kleur en vorm. Via haar eerdere beroep activiteitenbegeleider groeide ze door, scherpte haar blik in Engeland, vond een stevige basis in de Nederlandse opleiding kunstzinnige therapie en verdiepte zich in het NU. “Het was het toch net niet allemaal.” In 2012 ging een langgekoesterde wens in vervulling: schilderen. “Mijn leermeester en kunstenaar Bert van Mourik zette de deur naar deze nieuwe wereld wagenwijd open.”

Door ervaring schilder ik bewuster en trefzekerder

Bewuster en trefzekerder
Sindsdien ontvouwt elk werk zich in het moment, zonder vooraf bepaald beeld, maar met een feilloos kompas van aandacht. “Het formaat danst mee met de ruimte en energie: klein wanneer het intiem mag, groot wanneer het moet zinderen. Door ervaring schilder ik bewuster en trefzekerder: acrylverf, tegellijm, blanke lak en kleurpotlood vormen mijn lievelingspalet. Vooral de dialoog met blanke lak is magisch: kleur gaat spreken, verschuift van fel naar zacht, krijgt diepte en glans. Lijnen van kleurpotlood breken het oppervlak open, leggen nerven bloot, sturen spanning. Eén lijn kan het hele schilderij kantelen.”
 
Ritueel
Schilderen is voor Corry een ritueel: kijken, voelen, verbazen. Geen herhaling, maar telkens een nieuw ontstaan. “Ik jaag de verwondering na in de rauwe, heldere schoonheid van wat zich precies hier en nu aandient.” Of dit gaat aanslaan weet ze nog niet. “Het mag nog op gang komen. Acht jaar geleden heb ik in Amsterdam geëxposeerd. Daar heb ik er een stuk of tien verkocht.” Corry zegt dat er genoeg mensen langslopen. “De één kijkt, de ander niet. Ik kan er nog geen zinnig woord over zeggen. Voor Moldavië zou het leuk zijn en het is tenslotte nog tot eind oktober.”
 
website van de Stichting Ouderenzorg Moldavië