DODEWAARD - Tennisvereniging de Rozenhof uit Dodewaard bestaat dit jaar vijftig jaar. Volgens de voorzitter, Otto van Setten, is het een gezellige club waar de onderlinge saamhorigheid voorop staat. “De sfeer hier is ongedwongen en gemoedelijk", vertelt hij.
 
Het niveau van de tennissers is recreatief vertelt Daniël van Reeden. Hij is het langst lid van de Rozenhof en één van de leden die op niveau 5 speelt. "Ik ben al bijna vijftig jaar lid en in al die tijd hebben we geen hoogvliegers voortgebracht. Dat is ook onze ambitie niet. We willen gewoon een laagdrempelige tennisclub blijven.”

Er zit gelukkig nog steeds een stijgende lijn in het ledenaantal

Stijgende lijn
De voorzitter zegt dat de Dodewaardse tennisvereniging nu op een ledental van 135 zit. “Hier zit gelukkig nog steeds een stijgende lijn in. We kunnen er trouwens altijd leden bij gebruiken. We hebben ook veel leden uit Opheusden, want daar zit geen tennisclub.”

Op de plek waar het complex van de Rozenhof een halve eeuw geleden is verrezen, was eerst een weiland. Erelid en oudste tennisspeler van de club, Dik van Elst, weet dat ze met twee banen zijn begonnen. “Later is er nog een derde bij gekomen. Drie gezamenlijke Dodewaardse kennissen hadden in die tijd kinderen die in een andere plaats tennisten. Ze vonden dat dit ook in Dodewaard moest kunnen. Zo hebben ze de Rozenhof opgezet. Zelf ben ik voor mijn verdiensten voor de club vijftien jaar geleden tot erelid van de Rozenhof benoemd.”
 
Hoogte- en dieptepunten
Als eerste hoogtepunt noemt de voorzitter het 50-jarige bestaan van de tennisclub. “Ik vind het hartstikke mooi dat we dit met ons allen hebben bereikt. Een ander – weliswaar jaarlijks terugkerend – hoogtepunt is het beroemde Open Toernooi. Dit is door Ed Weltevrede opgezet. Hij heeft hiermee het niveau van de club naar een hoger plan getild.”
 
Het dieptepunt van vijftig jaar de Rozenhof was zonder twijfel de coronaperiode vertelt Otto. “Toen konden we in de eerste plaats niet tennissen. Dit misten we en de ontmoetingen met elkaar ook. Je zat thuis maar een beetje op de bank te hangen. Verschrikkelijk.” In de tweede plaats was de omzetderving tijdens die coronafase een bron van zorg. “De baromzet was nihil. We hebben wel coronasteun ontvangen, maar we hadden natuurlijk last van die grote daling van de omzet. Uiteindelijk zijn we er goed doorgekomen.”

Zonder al die vrijwillige inzet staat de club stil

Van oude schaftkeet naar kantine
De ruime kantine is gebouwd door vrijwilligers vertelt het erelid. “Er stond hier eerst een oude schaftkeet”, blikt Dik terug. “In de jaren ’80 is dit onderkomen stukje bij beetje gerealiseerd.” Zonder al die vrijwillige inzet staat de club stil, is de mening van de voorzitter. “De barcommissie, de toernooiorganisatie, technische commissie, sponsorcommissie. Noem ze maar op: alles staat of valt met de inzet van vrijwilligers. Mijn taak is om alles op elkaar aan te laten sluiten. Gelukkig gaat er al veel vanzelf. Onze tennisvereniging is inmiddels een geoliede machine.”
 
De voorzitter van de jubilerende tennisvereniging signaleert dat er veel oud-voetballers onder de leden zitten. De instroomleeftijd is zo’n beetje tussen de 25 en 40 jaar”, licht hij toe. “We hebben nauwelijks jeugd. Die is ook van harte welkom. Tennissen is weer eens wat anders dan op je telefoon zitten en door social media heen scrollen.”

We willen de identiteit van de club behouden en de financiële positie bewaken

Toekomstplannen
Voor de toekomst heeft de voorzitter een gezonde en gestage groei van het ledenbestand voor ogen. “We willen ook de identiteit van de club behouden en de financiële positie bewaken. We blijven vernieuwen en vervangen. Twee jaar geleden hebben we een veranda gezet en dit jaar nog duurzame ledverlichting aangelegd. Op social media doen we nog niets, maar we hebben wel plannen om dit verder op te pakken.”
 
In principe zijn de leden van de Rozenhof het hele jaar door actief. “Behalve als er sneeuw ligt”, zegt Daniël hierover. “En als de kunstgrasbanen bevroren zijn, is het ook geen doen om te spelen. In de winter komen de leden naar de kantine van het clubhuis. Dus er is vier seizoenen reuring hier.”
 
Er zijn plannen voor de sport padel, maar die gaan buiten de Rozenhof om. “We zien dit wel als een kans”, zegt Otto. “Mensen komen zo in aanraking met racketsport. Tennis is uiteindelijk vele malen moeilijker op technisch vlak. Padel is een spel; tennis is echt een sport.”