CULEMBORG - Een volle sporthal, het geluid van tikkende balletjes en een trainer die overal tegelijk lijkt te zijn. Wie bij tafeltennisvereniging Gispen binnenloopt, kan niet om hem heen: Ralph Vermeulen (71). Al meer dan veertig jaar staat hij klaar voor jong en oud. Onlangs werd hij in het zonnetje gezet tijdens het Sportgala Culemborg, al hoeft dat voor hem eigenlijk helemaal niet.

Een ‘wake-up call’ aan de tafel
Zijn liefde voor tafeltennis begon, zoals bij velen, vrij onschuldig. “Bij de scouting hebben we zelf een tafel gemaakt”, vertelt Ralph. “Daar ging ik met een vriend regelmatig spelen. En ja… dan denk je op een gegeven moment dat je best goed bent…” Tot die ene wedstrijd. “We deden mee aan de clubkampioenschappen en mijn vriend zei ineens: ‘Ik zie spelers die ballen terughalen van tussen hun benen en achter hun oren!’” Ralph lacht. “Dat was wel even een wake-up call.” In 1976 werden ze lid van de vereniging. Wat begon als een hobby, groeide uit tot een levenslange passie.

Van speler naar trainer
Al snel ontdekte Ralph dat hij méér wilde dan alleen spelen. “Ik kreeg interesse in techniek en spelinzicht. Toen ben ik gaan helpen bij de jeugdtrainingen en cursussen gaan volgen. En ja… van het een kwam het ander.” Dat ‘ander’ groeide uit tot een indrukwekkende staat van dienst: al ruim veertig jaar geeft hij training. En dat doet hij nog steeds, meerdere dagen per week.

Altijd in de weer
Zijn agenda is allesbehalve leeg blijkt wel. Zo geeft hij maandagavond jeugdtraining, woensdagmiddag is hij bij de 50+ groep (zo’n 30 deelnemers), woensdagavond geeft hij les aan jeugd en senioren en de vrijdagochtend geeft hij training voor mensen met Parkinson. “Dat laatste doe ik nu een half jaar”,  vertelt hij. “Heel bijzonder en er is verrassend veel belangstelling voor. We hebben nu twaalf deelnemers en er is ruimte voor meer leden.” Daarnaast coacht hij op zaterdag een jeugdteam en organiseert hij meerkampen voor de jeugd. “Dat is bedoeld voor kinderen die nog geen competitie spelen. Ze kunnen ervaring opdoen en ontdekken hoe leuk wedstrijden zijn. Dat vind ik prachtig om te doen.”

De magie van de jeugd
Als hij nog maar één groep zou mogen trainen, weet Ralph het meteen: “Dan kies ik voor de jongste jeugd. Het moment dat ze voor het eerst een batje vasthouden… en als je ze dan een paar jaar later ziet spelen; dat is geweldig.” Zijn doel is duidelijk, maar misschien onverwacht: “Ik zeg altijd: het is de bedoeling dat ze van mij gaan winnen. En dat is al vaak gelukt”, zegt hij met een glimlach.

Nooit stilzitten
Sinds zijn pensioen heeft Ralph allesbehalve stilgezeten. “Ik heb me nog geen minuut verveeld”, laat hij weten. “Ik ben zo’n 15 tot 20 uur per week bezig als vrijwilliger bij Gispen.” Daarnaast leest hij graag, kijkt films en maakt lange fietstochten. “Laatst ben ik nog naar Dronten gefietst. Beetje oefenen voor mijn fietsvakantie.”Die vakantie is overigens niet bepaald een klein rondje… “Ik ga van Benidorm naar Marokko fietsen. Zo’n 600 kilometer!”

Het is veel meer dan een balletje over een netje slaan

‘Formule 1 in schaken’
Ralph praat gepassioneerd over tafeltennissen en op de vraag wat tafeltennis zo bijzonder maakt hoeft hij niet lang na te denken: “Het is Formule 1 in schaken. Je moet snel zijn én nadenken. Het is veel meer dan een balletje over een netje slaan.” Volgens hem zit de schoonheid in het onverwachte: “Je probeert dingen te doen die de tegenstander niet verwacht.”

Een club die voor elkaar klaarstaat
Bij Gispen draait het niet alleen om sport, maar ook om saamhorigheid vertelt Ralph. “Als ik iets vraag, staan er altijd mensen klaar”, vertelt hij. “Een paar jaar geleden kreeg ik een nieuwe hartklep en lag ik er even uit. Toen hebben ze alles samen opgevangen. Dat zegt wel iets over de club.”

Geen behoefte aan applaus
Tijdens het Sportgala Culemborg werd Ralph ook op het podium geroepen; geselecteerd door een groep tafeltennissers bij Gispen. Een mooie eer, maar zelf blijft hij er nuchter onder. “Dat hoeft voor mij allemaal niet”, zegt hij eerlijk. “Ik ben ook erelid, maar ook daar geef ik niet zoveel om.” Met een knipoog: “Ze vroegen tijdens het gala wie er voor het eerst was. Ik zei: voor het eerst, maar hopelijk ook voor het laatst.”

Terwijl Ralph straks door Spanje fietst, moet de vereniging hem even missen. Maar één ding is zeker: stilzitten zal hij nooit. Want of hij nu langs de tafel staat, op de fiets zit of een nieuwe generatie spelers begeleidt, Ralph Vermeulen doet het allemaal om dezelfde reden: “Gewoon… omdat ik het leuk vind.”

2026 is Het Internationaal Jaar van de Vrijwilliger uitgeroepen door de Verenigde Naties. Wil je kijken wat er te doen is in Culemborg op het gebied van vrijwilligerswerk? Kijk dan eens op www.culemborgvoorelkaar.nl