CULEMBORG - Wie tijdens carnaval vooral oog heeft voor de optochten, de muziek en de feestvierders, ziet vaak niet wie er achter de schermen keihard werken. Eén van die stille krachten is de Culemborgse Marissa (29). Al jaren zet zij zich met hart en ziel in voor de jeugd van carnavalsvereniging De Blauwlappen. “Het voelt soms alsof ik hier ben opgegroeid.”
Van dansmarieke naar leidsterMarissa werkt in het dagelijks leven als onderwijsassistent in het praktijkonderwijs op het KWC. Werken met jongeren zit dus sowieso in haar DNA. Binnen De Blauwlappen is ze samen met vriendin Maud leidster van de jeugd, en daarnaast staat ze zelf ook nog regelmatig te dansen.
Haar carnavalsverhaal begon in 2013, toen ze werd gevraagd om dansmarieke te worden. “Ik kende de vereniging wel van het kindercarnaval, maar dit was de eerste keer dat ik er echt onderdeel van werd.” Een grote droom was het niet per se, vertelt ze eerlijk. “Ik had er eigenlijk nooit over nagedacht hoe je dansmarieke werd. Maar mensen binnen de vereniging zeiden: ‘Je danst zoveel, waarom kom je niet eens kijken?’ Dat voelde als een logische stap.”
"We leven echt even in een bubbel"
Samen met drie andere meiden van haar leeftijd vormde ze een groepje. Vier jaar lang was Marissa dansmarieke, vertelt ze. “Dans was altijd al een passie, maar vooral dat gevoel van erbij horen vond ik zo bijzonder. Je leeft met z’n allen toe naar dat ene weekend. Het is echt een bubbel: even bestaat er niks anders dan carnaval en samen mooie herinneringen maken.”
Carnaval is er met de paplepel ingegotenDat ze iets heeft met carnaval, is geen verrassing. “Ik kom uit een echt carnavalsgezin”, lacht Marissa. Rond dezelfde tijd dat zij dansmarieke werd, was haar broertje jeugdprins, ging haar vader het bestuur in en raakte het hele gezin betrokken bij de vereniging. “Mijn vader zit er nog steeds bij. Het is er echt met de paplepel ingegoten.”
Als leidster is Marissa actief vanaf ver vóór het carnavalsseizoen. “Nog vóór de zomervakantie kijken we al: wie zitten er dit jaar bij de jeugd? Welke groepen hebben we?” Daarna volgen de keuzes voor muziek, dansjes en outfits. “Na de zomervakantie starten we met oefenen, dus dan moeten de dansjes al klaar zijn.”
Drie jeugdgroepenDe jeugd binnen de Blauwlappen bestaat uit drie groepen. “We hebben een jongensgroep op basisschoolleeftijd, met onder andere de jeugdprins en jeugdceremoniemeester. Zij verzorgen samen ook een optreden.” Daarnaast is er een groep dansmarietjes (basisschoolleeftijd) en een groep dansmariekes op de middelbare school. “Die oudere meiden zijn echt overal bij, alle avonden.”
Elke donderdagavond wordt er geoefend. “Een half uur met de jongens, een half uur met de dansmarietjes en een uur met de oudere dansmariekes. Dat doen we wekenlang, tot aan carnaval.” En daar blijft het niet bij: tijdens activiteiten, optochten en optredens zijn de leidsters altijd aanwezig. “Wij zorgen dat de jeugd op het juiste moment op de juiste plek is. En ouders kunnen ook altijd bij ons terecht.”
Uitpuilende kast met carnavalskledingDe outfits spelen daarbij een belangrijke rol. “Zo worden sommige jurkjes van de dansmariekes en dansmarietjes op maat gemaakt door iemand binnen de vereniging. Andere outfits kopen we in, net als bijvoorbeeld het pak van de jeugdprins.”
Tijdens activiteiten is Marissa herkenbaar in haar leidsteroutfit, maar als ze ’s avonds zelf carnaval viert, gaat ze volledig los. “Dit jaar is het thema sport. Met de jeugd gaan we als wintersporters in ski-outfit op de wagen. Er zijn vaak thema-avonden zoals goud en glitter maar eigenlijk mag alles: sprookjes, politici, wilde westen, fout… Alles kan.”
Thuis is daar zelfs een speciale plek voor. “Ja, we hebben een speciale carnavalskledingkast”, lacht ze. “En nee, die is niet klein…”
"Als ik die kinderen zie stralen op het podium, is het helemaal goed"
Glunderend op het podiumDe eerste carnavalsactiviteiten zijn inmiddels achter de rug. “We zitten er al helemaal in”, zegt Marissa enthousiast. “Nog even en dan begint het carnavalsweekend.” Wat haar motiveert om hier zoveel tijd in te steken? Marissa hoeft er niet lang over na te denken. “Ik werk gewoon heel graag met kinderen. Het is zó mooi om te zien hoe ze ergens naartoe leven, hoe hard ze oefenen en dan uiteindelijk glunderend op dat podium staan.”
Ze geniet zichtbaar van dat moment. “Je ziet ze stralen, vol zelfvertrouwen. Ze zijn trots en hebben een lach op hun gezicht. Omdat ik zelf dansmarieke ben geweest, kan ik me daar helemaal in inleven. Dan denk ik: als jij hier net zulke mooie herinneringen aan overhoudt als ik toen, dan is het geslaagd.”
Handig is dat haar werk in het onderwijs dit jaar samenvalt met de carnavalsvakantie. “Maar ik neem altijd twee weken vrij,”, bekent ze. “Ook om daarna even bij te komen. Carnaval is intens, maar ik zou het voor geen goud willen missen.”