NEERIJNEN - Wat begon als herstel na een burn-out, groeide uit tot een diep persoonlijke muzikale reis. Zangeres Madelon Ravenhorst vond via jazz en pop uiteindelijk haar muzikale thuis in de Portugese fado — een muziekstijl waarin verlies, verlangen en melancholie centraal staan. Haar verhaal is er één van transformatie, veerkracht en heling.

In 2004 belandde Ravenhorst in een burn-out. Lichamelijke klachten, zenuwpijn en mentale uitputting bepaalden haar dagelijks leven. Muziek, die tot dat moment slechts een bijrol speelde, bleek onverwacht een sleutel tot herstel. “Toen ik muziek maakte, had ik even geen pijn”, vertelt ze. “Ik merkte dat mijn zenuwstelsel kalmeerde. Dat was voor mij het begin van alles.”

Leven anders inrichten
Ze besloot haar leven anders in te richten: parttime werken als tekstschrijver en steeds meer ruimte maken voor muziek. Jazz werd haar eerste muzikale thuisbasis, vanwege de vrijheid en improvisatie. Later volgde intieme popmuziek. Maar het was pas tijdens de COVID-periode dat haar muzikale identiteit echt vorm kreeg.

Meerdere sterfgevallen in haar familie, gecombineerd met de isolatie van de pandemie, zorgden voor een emotionele breuklijn. Optredens waren onmogelijk, samenzijn verboden, rouw vaak eenzaam. In die periode zocht Ravenhorst naar muziek die ruimte gaf aan verdriet in plaats van het te dempen. Zo kwam ze uit bij fado.
 

Fado is voor mij als bloemen die bloeien in de modder

De Portugese muziekstijl, waarin thema’s als lot, rouw en verlangen centraal staan, bleek naadloos aan te sluiten bij haar innerlijke wereld. “Fado is voor mij als bloemen die bloeien in de modder”, zegt Ravenhorst. “Je loopt niet weg voor verdriet, je duikt erin. En juist daardoor ontstaat er iets helends.”

Portugese taal niet machtig
In haar programma vertaalt ze klassieke fado naar een eigen muzikale vorm, begeleid door Bert van der Brink (accordeon) en Hans van Gelderen (gitaar). De traditionele Portugese gitaar wordt daarbij muzikaal vervangen door accordeon, wat haar muziek een herkenbare, eigentijdse klank geeft.

Hoewel ze de Portugese taal niet spreekt, werkt ze intensief aan uitspraak en interpretatie met haar zangdocent Magda Mendes. Niet de perfecte taalbeheersing staat centraal, maar de emotionele waarheid van het verhaal.

Die oprechtheid raakt het publiek zichtbaar. Na optredens blijven bezoekers vaak staan om hun persoonlijke ervaringen te delen. Jong en oud herkennen zich in de thematiek van verlies, hoop en verlangen. Haar concerten worden niet ervaren als uitvoeringen, maar als ontmoetingen.
 
Op 1 februari is Ravenhorst te zien in het Stroomhuis Neerijnen, waar zij haar fado-programma brengt in een intieme setting. Geen groots theaterdecor, geen effectbejag — maar stilte, stem, snaar en emotie.

In een tijd waarin veel muziek draait om snelheid en oppervlakkigheid, kiest Madelon Ravenhorst juist voor verstilling. Voor vertraging. Voor het voelen. En misschien is dat precies waarom haar fado zoveel losmaakt: omdat het niet probeert te troosten, maar durft te blijven bij wat pijn doet.