TIEL - De voormalig dakloze hondenman, Jeffrey Claes, begint na ruim een half jaar langzaam te wennen aan zijn nieuwe bestaan als huurder van een woning. Hij heeft zijn spullen op orde: in zijn hoekhuisje staan kasten, een bank, tafel, koelkast en een stofzuiger. “Eigenlijk gaat het goed en slecht tegelijk; het aanpassen aan het normale leven valt me toch tegen.”
 
Doordat het een tijdje slecht ging met Jeffrey heeft hij zichzelf kunnen herprogrammeren, vertelt hij. “Ik heb altijd onder veel stress geleefd - angst dat ik mijn honden kwijt zou raken”, legt hij uit. “Hierdoor stond ik altijd aan en voelde ik veel strijdlust. Die is nu overbodig. En toch heb ik er moeite mee om die uit mijn systeem te laten vloeien. Ik heb zeker depressieve gevoelens gehad, maar daar heb ik me uitgevochten.”

Dat mijn honden nu een fijn huis hebben is voor mij het allerbelangrijkste 

Begeleiding
Jeffrey heeft begeleiding van de RIBW. Deze instantie is er voor mensen die vanwege psychische kwetsbaarheid ondersteuning nodig hebben. “Dat is tot nu toe redelijk gegaan”, zegt de Tielse hondenman. “Het is alleen een keer misgelopen met een afspraak bij mijn huisarts.”

Contractueel is Jeffrey verplicht om mee te werken, maar gewend om te strijden. “Vooral voor mijn honden. Dat zij nu een fijn huis hebben is voor mij het allerbelangrijkste. Mijn strijdlust laait desondanks af en toe weer op.” Hij wil namelijk sneller, graag zijn vleugels verder uitslaan en een passende baan vinden. “Wie weet heeft er iemand interesse in iemand die goed met dieren kan omgaan?”
 
Relatie
Een relatie is ook iets wat op het wensenlijstje staat. “Daten vind ik echter lastig, want ik weet niet of het de dames om mij gaat, want ik zit nog vast in de rol van hondenman. Automobilisten toeteren naar me als ze me zien lopen en roepen dan: ‘Hee, hondenman.’ En veel mensen blijven me spullen aanbieden. Het lijkt erop alsof ze me hiermee in de rol van zwerver willen terugdrukken.”
 
Sjansen is lastig voor Jeffrey, want voor zijn gevoel speelt hij nog steeds te veel een ‘persoontje’. “Dit zit me nog lelijk in de weg.” Toch zou hij graag een relatie met een vrouw willen aangaan. “Aan de ene kant vind ik het doodeng, aan de andere kant heb ik in het verleden veel aan mezelf gewerkt. Ik zou het fijn vinden als ik dit kan delen. Ik sta open voor verandering en verbetering. Als ik diep in mijn hart kijk, dan heb ik het imago van Tielse hondenman niet meer nodig.”

Ik ben soms bang dat ik een nietsnut word

Dagindeling
Jeffrey volgt graag politieke ontwikkelingen. Z’n dagindeling draait nog steeds om zijn twee honden. “Wat mijn daginvulling betreft voel ik mezelf wel eens nutteloos”, geeft hij toe.

“Ik ben soms bang dat ik een nietsnut word. Ik voel zo langzamerhand de behoefte om mijn toegevoegde waarde te bewijzen binnen een werkkring. Ik zou graag op proef twee keer een halve dag ergens meelopen. En kijken wat dit beide partijen brengt.”
 
Tevreden
Al met al is de voormalig dakloze tevreden met de stappen die hij tot nu toe heeft gezet. “Ik ben me aan het ontwikkelen naar het passen in een gewoon mensenleven. Voor mijn gevoel zat ik tegen beroemdheid aan. Dat is nu allemaal wat minder. Ik vind het wel fascinerend om mee te maken.”
 
Een eigen potje koken is niet nodig in zijn nieuwe leven. “Ik krijg overal eten”, zegt hij hier met dankbaarheid over. “Voorop staat dat ik een dak boven mijn hoofd heb. Ik heb absoluut de intentie om hier te blijven. In mijn nieuwe levensfase van ‘gewoon mens’ hoort ook dit ik me ergens vestig. Realisme is misschien wel handiger dan idealisme.”