VARIK - Sabine Verwoert uit Varik gaat naar het Europees Kampioenschap Padel voor doven in België, maar zoekt hier nog wel sponsoren voor nodig.
Verwoert is moeder van twee dochters van acht en bijna tien jaar en werkt sinds ruim een jaar bij zorglandgoed Bloemfontein. Daar ondersteunt ze kinderen en volwassenen met een beperking. “Ik help mensen uit bed, verzorg ze en geef ze eten." Dat is niet altijd eenvoudig, want Verwoert is doof en kan haar collega’s niet horen. “Dan moet je iemand aankijken, rustig praten en duidelijk zijn, zodat ik kan liplezen. Sommige collega’s doen dat vanzelf, anderen moeten eraan wennen."
Vanaf jonge leeftijd doofVerwoert is doof sinds ze zes weken oud was, na een hersenvliesontsteking. Dat ze toch zo goed kan praten, komt volgens haar door de inspanningen van haar ouders. “Vooral mijn moeder. Ze hield altijd plaatjes voor haar mond zodat ik kon liplezen en napraten”, vertelt Verwoert. Dat heeft heel veel tijd gekost.
Van tennis naar padelHoewel Verwoert vooral tenniste, speelt ze inmiddels ongeveer een jaar padel. Ze begon ermee nadat een dove vriendin haar uitnodigde om mee te doen. “Ik dacht eerst: padel? Maar voor de gezelligheid ging ik mee." De trainer zag daarna dat ze goed kon padellen. Ik zei nog: ‘Nou, niet echt hoor,’ maar hij zag mijn techniek en tactiek." Ze wil nu graag meedoen aan het Europees kampioenschap Padel voor doven. Dat toernooi vindt plaats van 11 tot 16 mei in het Belgische Diegem. “Iedereen die doof is mag meedoen, vanaf ongeveer 66 decibel gehoorverlies. Horenden niet, dat is logisch."
Padel voor doven: veel kijken, niet horenVolgens Verwoert is er een duidelijk verschil tussen padel voor doven en padel voor horenden. “Horende spelers horen de bal, het stuiteren, het slaan. Ze horen waar de bal vandaan komt. Wij niet. Je moet heel veel kijken. Als de bal van achter komt, hoor ik dat niet, dus moet ik draaien en kijken. Dat is best vermoeiend."
De wedstrijden bij het EK duren net zo lang als bij horenden. Het format lijkt op de Davis Cup: verschillende koppels spelen per land drie wedstrijden, waarna via poules en knock-outs wordt bepaald wie doorgaat naar de finale.
Hoge kosten, weinig ondersteuningMeedoen aan het EK kost Verwoert ongeveer 1.500 euro. “Dat is alleen om mee te doen: reizen, verblijf, trainingen. Ik hoop dat mensen me willen helpen door te sponsoren." De selectie traint onderling al, maar in januari start het echte traject richting het EK. Verwoert heeft haar beslissing al wel genomen. Ze gaat sowieso maar zoekt nog een potje met geld.
EK én misschien WKVerwoert kijkt uit naar het internationale contact. “Ik ben heel benieuwd naar de andere sporters uit andere landen. Het lijkt me heel leuk.” Als dat goed gaat, hoopt ze later zelfs mee te doen aan de wereldkampioenschappen. “Het EK is elke twee jaar, het WK eens in de vijf jaar. Ik hoop dat we dan ook een mooi potje hebben, zodat we daarheen kunnen."
Ondertussen blijft ze met plezier werken bij Bloemfontein. “Ik heb het goed naar mijn zin daar. Ik help mensen graag, misschien ook omdat ik zelf een beperking heb.”
Wie Sabine Verwoert wil steunen of meer informatie wil, kan haar vinden via haar Facebookpagina onder haar eigen naam, ‘
Sabine Verwoert’ of doneren via de QR code.