VIJFHEERENLANDEN - Scheve stoeptegels, paaltjes die midden op het trottoir staan en gevaarlijke kruispunten. Maar ook: ingewikkelde informatie op de website van de gemeente en onleesbare kleine lettertjes in folders. Zeven jaar nadat Nederland het VN-verdrag Handicap ondertekende, gaat de gemeente Vijfheerenlanden eindelijk werk maken van toegankelijkheid. Greet Bos-Schep van het Platform Gehandicaptenbeleid Vijfheerenlanden: “Ik moet zeggen dat de gemeente echt wel zijn best doet, maar het kan altijd beter.”
Beter doen voor inwoners met een beperking Dat is dan ook de intentie van de gemeente: het beter gaan doen voor inwoners met een beperking. Wethouder Kees Bel: “Het VN-verdrag Handicap gaat er vanuit dat je als persoon met een beperking niet meer zou hoeven nadenken als je ergens naar toe gaat of als je iets wilt bereiken in je leven. Het zou zo mooi zijn als we een wereld kunnen creëren waar je als mens met een beperking niet hoeft na te denken als je naar het theater of naar een restaurant gaat, maar dat je daar gewoon heen kunt. En naar binnen. Want dat is geregeld.”
Lenie Stift uit Leerdam is geboren met een oogziekte, Retinitis pigmentosa. “Dit is een erfelijke aandoening, waardoor de mannen in mijn familie allemaal rond hun zestigste blind zijn geworden. Ik ben 76 jaar en kan gelukkig nog heel lang een klein beetje zien. Maar als ik iemand aankijk, zie ik niet een heel gezicht en alles er omheen, maar slechts een klein stukje van dat gezicht. Ik ben dus de hele dag mijn omgeving aan het scannen, om een beeld te krijgen van wat er om me heen gebeurt.”
Dit betekent in de praktijk dat Stift in het verkeer afhankelijk is van haar omgeving, hulpmiddelen en de oplettendheid van andere mensen. “Maar op plekken waar geen paaltjes op de stoep staan, zet men er wel fietsen in de weg. En de stoplichten die rateltikjes moeten maken, hoor je de helft van de tijd niet. Ook is er een heel gevaarlijke voetgangersoversteekplaats, waar ik wekelijks bijna van de sokken wordt gereden.”
Ilse de Goeij uit Meerkerk heeft MS en zit daardoor in een rolstoel. “Dat brengt natuurlijk de nodige beperkingen met zich mee. Zo ben ik bijvoorbeeld snel moe en kan ik moeilijk tillen of trekken. Gelukkig heb ik mijn trouwe hulphond Siem, die me binnenshuis en buitenshuis heel goed helpt. Daar ben ik erg blij mee.”
De Goeij vindt, net als Stift, dat veel dingen in de gemeente Vijfheerenlanden nu al goed geregeld zijn. “Ik vind dat de gemeente erg goed werkt met bijvoorbeeld kapotte stoeptegels. Dat kun je heel goed melden en dat wordt heel snel opgepakt, binnen een dag is dat vaak geregeld.”
Winst behalen Maar toch is er ook in de beleving van De Goeij nog de nodige winst te behalen. “Er staan laadpalen op midden op het trottoir en je hebt verschillende stoepen die wel een oprit hebben, maar geen afrit. En onlangs zijn er nieuwe GFT-containers geplaatst, zodat mensen in een appartementencomplex ook hun afval kunnen scheiden. Heel fijn, maar deze containers zijn zo hoog, dat ik er van zijn lang zal ze leven niet bij kan.”
De bedoeling van het VN Verdrag-Handicap, en nu dus ook van de gemeente Vijfheerenlanden, is het wegnemen van belemmeringen voor mensen met een beperking. Aldo Kivits heeft namens de gemeente de beleidsstukken hiervoor opgesteld. Kivits: “Vooraf had ik bedacht dat ik het liefst helemaal niks zelf zou bedenken, maar alles zou willen opschrijven in samenspraak met inwoners met een beperking. Dat is gelukt en daar ben ik wel heel blij mee.”
De bedoeling van de gemeente is dat het beleid verder gaat dan alleen het voorkomen van fysieke toegankelijkheid. Wethouder Bel: “Het gaat om bewustwording bij de hele gemeente, bij de gehele organisatie, bij alles wat we doen: hoe gaan we mensen met een beperking een plek geven, zodat ze ook gewoon mee kunnen doen?”
